Master Chai Martial Arts

HAPHIDO

   Hapkido, the Korean martial art starts after World World 2, by fusing many martial art forms from by the culture flow between China, Japan and Korea.
A close fight and distance fight, known in over 150 countries all over the World. Hapkido’s essential purpose is expressed in the meanings attribution to its name.
Hap is the root form for words which mean “harmony,” “coming together,” or “coordinating.”
Ki  means   “universal life force” or “energy.”
Do means “ the way,” “method,” or “path.”
Thus, the name Hapkido was felt to symbolize the idea of “becoming at one with the universe” or “harmonizing mind, body, and spirit with nature.”
Most martial arts place an emphasis on two or three technique areas.
Hapkido is somewhat unique in that it attempts to intergrate seven
Areas: striking, avoiding and blockong, holding, throwing, weapons, internal techniques (meditation, breathing, internal energy development), and healing.
The first six areas are emphasized equally during formal training.
The seventh area, healing techniques, is usually part of master-level training and focuses on the study of specific healing arts such as acupuncture, massage, and medicine.

                Physical techniques are characterized by a constant flow of striking, blocking, holding, and throwing techniques. Constant motion and fluid circular movements are designed to blend with an opponent’s force. Tactics often alternate between highly aggressive and defensive modes, with power being generated through use of one’s entire body. Techniques can involve either large or small circular motions, depending on tactics.
                Hapkido utilizes about 1100 core techniques, which are intuitively modified or combined to create thousands of variations. Hapkido is often identified by its many unusual and spetatcular kicks. The art’s extremely practical and versatile nature has led to its wide use by law enforcement and military professionals, as well as by the general public.

ฮับคิโด ศิลปะการต่อสู้ ป้องกันตัวของชนชาติเกาหลี กำเนิดและเผยแผ่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง จากการลื่นไหลของวัฒนธรรม ของชนชาติจีน, ญี่ปุ่น, และ เกาหลี มีความเด่นชัดในแนวทางเฉพาะตัว ใช้ต่อสู้ได้ทั้งระยะไกลถึงระยะประชิด เป็นที่รู้จักมากกว่า 150 ประเทศทั่วโลก
ฮับ แปลว่า ความกลมกลืน,รวบรวมการประสานกัน
คิ แปลว่า พลัง
โด แปลว่า วิถีทางของการใช้
แปลโดยรวม หมายความถึง การเข้าถึงธรรมชาติ การเคลื่อนไหวที่สมดุล รวมทั้งการบังคับทิศทางของแรงได้ เมื่อใช้ต่อสู้
หลักใหญ่ของวิชา ฮับคิโด จะสอนเรื่อง

มือเปล่า ต่อสู้กับมือเปล่า
มือเปล่า ต่อสู้กับอาวุธ
อาวุธ ต่อสู้กับอาวุธ
การต่อสู้กับคู่ต่อสู้มากกว่า 1 คน

โดยทั่วไปแล้ว ศิลปะการต่อสู้ส่วนมาก จะเน้นการใช้เทคนิคอยู่ประมาณ 2-3 อย่าง แต่ความพิเศษของวิชาการต่อสู้ฮับคิโด จะเน้นการการรวบรวม ผสมผสานเทคนิคอยู่ 7 อย่าง ได้แก่

การจู่โจม
การหลบหลีก
การปัดป้อง
การจับล็อค
การทุ่ม
การใช้อาวุธ
การฝึกฝนภายใน (ได้แก่การหายใจและการทำสมาธิ) รวมทั้งการรักษาอาการบาดเจ็บของร่างกาย (การนวด, กดจุด การฝังเข็ม)

ส่วนที่ 1-6 ผู้ฝึกฝนต้องทำการฝึกโดยเฉลี่ยเป็นปริมาณที่เท่ากัน แต่ส่วนที่ 7 เป็นการแยกนักต่อสู้กับครูสอนการต่อสู้ ออกจากกัน คือการรักษาอาการเจ็บป่วยของร่างกาย ด้วยการแพทย์แผนโบราณ ผู้ฝึกต้องเรียนรู้โครงสร้างของร่างกายมนุษย์ เส้นเลือด กล้ามเนื้อ ระบบประสาท อวัยวะภายใน เพื่อใช้ในการรักษาตนเอง หรีอลูกศิษย์ เมื่อบาดเจ็บ หรือเจ็บป่วย
        จุดเด่นจนเป็นเอกลักษณ์ของวิชาฮิบคิโด คือการฝึกร่างกายให้มีความอดทน มีความรวดเร็วในการหลบหลีก และโต้ตอบกลับ การปะทะของฮับคิโดมีทั้ง วงกลมใหญ่และวงกลมเล็กซ้อนกันอยู่ ซึ่งขึ้นกับท่าต่อสู้ที่ใช้
        วิชาฮับคิโดมีทั้งการล็อคกล้ามเนื้อ, ข้อต่อ, เส้นประสาท และโจมตีต่อเนื่องด้วย มือ, ศอก, เข่า, เท้า, หัว, หัวไหล่ ประกอบไปด้วยเทคนิคต่างๆ 1,100 ท่า และยังปรับเปลี่ยนพลิกแพลงได้อีกมากมาย อีกทั้งยังเน้นเรื่องการเตะอันรุนแรงและหลากหลาย จนเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
        ศิลปะการต่อสู้วิชานี้ จัดเป็นการต่อสู้ที่ใช้จู่โจม และทำร้ายคู่ต่อสู้ได้จริง เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางทั่วโลก โดยเฉพาะหน่วยงานขององค์กรรัฐบาลต่างๆ เช่น หน่วยองค์รักษ์ หน่วยคุ้มครองบุคคลสำคัญ
        นักต่อสู้แบบผสมผสาน ถ้ามองอย่างง่ายๆ ฮับคิโด คือ การรวบรวมวิชาการต่อสู้ต่างๆไว้ด้วยกัน เพราะ ต่อย และเตะเร็วเหมือนเทควันโด, ทุ่มได้เหมือน ยูโด, ล็อคข้อต่างๆเหมือนยูยิดสู, เปลี่ยนทิศทางแรงได้   เหมือนไอคิโด.ใช้หมัด เข่า เท้า ศอก ได้เหมือนมวยไทย   ทั้งหมดที่กล่าวมามีอยู่แล้วในวิชาหนึ่งเดียวนี้ คือ ฮับคิโด