Taekwondo History : Master Chai Martial Arts สถาบันสอนศิลปะการต่อสู้ การป้องกันตัว เทควันโด มวยไทย ฮับคิโด Self Defense สอนโดย อ.ชัยเฉลิม นากสวาสดิ์

เทควันโด เป็นศิลปะป้องกันตัวของชาวเกาหลี มีประวัติยาวนานกว่า 2000 ปีในสมัยอาณาจักร โคกุลเยอ ได้มีหลักฐานปรากฏเป็นรูปปั้น และ ภาพฝาผนังตามวัดต่างๆหลายแห่ง ประวัติศาสตร์ ยังบันทึกไว้อีกว่า อาณาจักรซิลลา มีการฝึกฝนเทควันโด ควบคู่ไปกับ วิชาฟันดาบ, ยิงธนู, ว่ายน้ำ และ ขี่ม้า และได้ทำการรวมอาณาจักรต่างๆ ในคาบสมุทรเกาหลีเป็น ปึกแผ่นสำเร็จในปี พ.ศ. 1211 ในสมัยนั้น เทควันโดเป็นที่รู้จักกันในหมู่ทหารและ ประชาชนทั่วไปในชื่อ “ซูบัก” และ “เทเคียน” ซึ่งหมายถึงมวยหมัด และมวยเท้าตามลำดับ จากนั้นในปี พ.ศ. 2333 พระเจ้าเจียงโจแห่ง ราชวงศ์ยี ได้มีพระบรมราชโองการให้รวบรวมจัดทำตำรามาตรฐานของเทควันโดขึ้น ซึ่งนับเป็นตำราเทควันโดที่เก่าแก่ที่สุด

ในปี พ.ศ. 2452 เกาหลีตกอยู่ใต้การยึดครองของญี่ปุ่น การฝึกวิชาเทควันโดถือเป็นสิ่งต้องห้าม เพราะนักเทควันโดจำนวนมาก มีบทบาทสำคัญในการต่อต้านญี่ปุ่นต่อจากนั้นเกาหลียังต้องเผชิญกับสงครามโลก ครั้งที่ 2 และสงครามเกาหลี บ้านเมืองพังพินาศ หลังจากสงครามสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2498 กลุ่มครูผู้สอน เทควันโด และนักประวัติศาสตร์ ภายใต้การนำของนายพล เช ฮอง ฮี จึงได้ฟื้นฟูวิชาเทควันโดขึ้นมาเป็นศิลปะ ป้องกันตัวประจำชาติเกาหลีอีกครั้ง ด้วยความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาประชาชนชาวเกาหลี ให้มีคุณภาพเพื่อกอบกู้ เศรษฐกิจ และสร้างชาติขึ้นมาใหม่ ปัจจุบันความก้าวหน้าของประเทศเกาหลีเป็นที่ประจักษ์แก่คนทั่วโลกคงไม่เป็น การกล่าวเกินจริงเลยว่า เทควันโดมีบทบาทสำคัญอยู่เบื้องหลังความสำเร็จนี้

คำว่า “เทควันโด” มาจากคำในภาษาเกาหลี 3 คำ ดังนี้

“เท”		แปลว่า เท้า
“ควัน”		แปลว่า มือ
“โด”		แปลว่า ศิลปะ, วิถีทาง หรือสติปัญญา

        เมื่อรวมกันแล้วก็จะแปลความได้ว่า เทควันโด คือ “ศิลปะแห่งการใช้มือ และเท้าด้วยสติปัญญา”

        สำหรับชาวเกาหลีแล้ว เทควันโดมิได้เป็นเพียงกีฬา หรือการต่อสู้ชนิดหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นปรัชญา และวิถีการดำเนินชีวิตที่แทรกอยู่ในชีวิตประจำวันอย่างที่แยกออกจากกันได้ยากทีเดียว ผู้ที่ฝึกเทควันโดซึ่งจะช่วยขัดเกลาจิตใจให้เป็นผู้มีระเบียบวินัย มีความเชื่อมั่นในตนเอง มีความสุขุมรอบคอบ พร้อมที่จะช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า และรู้จักเสียสละเพื่อส่วนรวมอีกด้วย
        ปัจจุบัน การฝึกฝนเทควันโด อาศัยวิธีการหลักๆ 3 วิธีดังนี้

1. พุมเซ่ (แพทเทิร์น : Pattern) เป็นการฝึกกระบวนท่าต่างๆ ที่ใช้ทั้งมือ และเท้าในการโจมตี และตั้งรับ

2. เคียรูกิ (ฟรีสแปริง : Free Sparring) เป็นการต่อสู้กับคู่ต่อสู้อย่างอิสระ โดยอยู่ภายใต้กรอบกติกากีฬาเทควันโดสากล เป็นวิธีที่ใช้ในเกมการแข่งขันทั่วไป

3. เคียกพา (เบรกกิง : Breaking) เป็นการฝึกฝนทักษะ และพละกำลัง โดยอาศัยวัสดุต่างๆ เช่น ก้อนอิฐกระเบื้อง หรือไม้กระดานเป็นเครื่องมือเพื่อเป็นการทดสอบความสามารถสูงสุด โดยไม่ต้องเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ หรือเสียชีวิตของผู้อื่น

ด้วยเหตุที่เทควันโดเป็นกีฬา และศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่ให้ผลดีแก่ผู้ที่ฝึกทั้งทางร่างกาย และจิตใจ สามารถฝึกได้โดยไม่จำกัดเพศ และวัย จึงได้รับความนิยมแพร่หลายไปในประเทศต่างๆ ทั่วโลกอย่างรวดเร็ว จนเป็นที่ยอมรับ และได้รับการบรรจุอาทิเช่น ซีเกมส์, เอเชียนเกมส์, โอลิมปิค, กีฬาทหารทั่วโลก และกีฬามหาวิทยาลัยโลกเป็นต้น เชื่อกันว่าเทควันโดจะมีส่วนช่วยลดระดับการก่ออาชญากรรม และทำให้โลกของเราน่าอยู่ขึ้นอีกไม่น้อยเลยทีเดียว