เทควันโด: ศิลปะการต่อสู้ ศิลปะการป้องกันตัว เรียนเทควันโด ที่ Master Chai Martial Arts.

มนุษย์กับการต่อสู้ ตอน "เทควันโด"

•เทควันโด• ศิลปะการ ต่อสู้ป้องกันตัวประจำชาติของชาวเกาหลี ปัจจุบันได้รับการนิยมฝึกฝนกันทั่วโลก มากกว่า150ประเทศทั่วโลกมีผู้ฝึกมากกว่า40ล้านคน ได้ถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิก  ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 เทควันโด ไม่ได้เป็นแค่กีฬาหรือ ศิลปะการต่อสู้เท่านั้น 
ในตัวของวิชา ยังเป็นทั้งปรัชญาและหลักของการดำเนินชีวิตแทรกอยู่ เทควันโดมีจุดเด่นในด้านความเร็ว การหมุนตัว และ
ท่าเตะต่อเนื่องอันตื่นตาสวยงามโดยเน้นการเคลื่อนไหวอย่าง
คล่องแคล่ว เตะสูง สามารถตอบโต้คู่ต่อสู้กลับได้ ในขณะเดียวกันกับหลบหลีกคู่ต่อสู้ที่ได้โจมตีเข้ามาด้วย

เท แปลว่า เท้าหรือการเตะ ควัน แปลว่า มือหรือการต่อย โด แปลว่า วิถีทาง ,ศิลปะ

แปลได้ความโดยรวม คือ ศิลปะแห่งการใช้มือ เท้า ในการต่อสู้ การเคลื่อนที่หลบหลีกด้วย เท้าก็จัดอยู่ในคำว่า"เท" ด้วยการใช้มือปัด การใช้นิ้วมือฟัน หรือแทงก็อยู่ในคำว่า"ควัน"เหมือนกัน
ก่อนจะมาเป็น วิชาการต่อสู้ เทควันโด ในสมัยก่อน คาบสมุทร ได้แบ่งออกเป็น3อาณาจักร ได้แก่ ซิลล่า (SILLA) แต่ก่อนคืออาณาจักร ซาโร , แพคเช (BAEKCHE)
เรืองอำนาจขึ้นในภาคกลางของเกาหลี . โครยอ(KOGURYO) กำเนิดขึ้นในแมนจูเรีย ในสมัยนั้น มีวิธีการต่อสู้ที่เน้นการใช้มือ เรียกว่า ซูบัค (SUBAK) ซึ่งได้รับความนิยมมาก จนถึงขนาดมีการจัดการแข่งขันกันขึ้น ต่อมา ราว ค.ศ. 935 ได้มีศิลปะการต่อสู้อีกวิชาหนึ่งได้รับความนิยมแทนที่ นั่นคือ เทเคียน (TAEKYON) โดยเน้นการใช้เท้าในการต่อสู้ และในที่สุดชาวเกาหลีในสมัยนั้นได้รวมเอาการต่อสู้ทั้งสองศาสตร์เข้าไว้ด้วยกัน
ในปี ค.ศ. 1909 ญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองเกาหลี ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้ออกคำสั่งห้ามคนเกาหลีฝึกวิชาการต่อสู้พื้นบ้าน ถ้ามีการฝ่าฝืน ฝึกฝนถือว่าผิดกฎหมาย ด้วยเหตุนี้เองชาวเกาหลีต้องแอบฝึกฝนศิลปะการต่อสู้กันตัวอย่างลับๆ และเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง ศิลปะการต่อสู้อย่าง ซูบัค และ เทเคียน ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ โดยมีนายทหารชาวเกาหลีใต้ชื่อ นายพล ชอย ฮอง ลี (CHOI HONG LEE) ทำการรวมกลุ่มนักประวัติศาสตร์และกลุ่มครูมวยที่เชี่ยวชาญ ที่สอนศิลปะการต่อสู้พื้นบ้านของเกาหลี ได้ร่วมกันก่อตั้งวิชาการต่อสู้ขึ้นใหม่ ภายใต้ชื่อวิชาว่า เทควันโด และถูกยกย่องขึ้นเป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวประจำชาติของชาวเกาหลี
เกือบร้อยปีที่ผ่านมา จนถึงปัจจุบัน เทควันโดได้รับความนิยมฝึกฝนเป็นอย่างมาก จำนวนผู้เรียนและโรงฝึก (DO JANG) ในเฉพาะประเทศเกาหลีเอง มีศูนย์ฝึกเทควันโดอยู่ราว 1,100 แห่ง ถึงแม้จำนวนผู้เรียนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพราะการฝึกเทควันโด ทำให้ร่างกายผู้ฝึกแข็งแรง สุขภาพร่างกายและจิตใจดีขึ้น แต่สิ่งที่อาจเลือนหายไป คือคุณค่าทางจิตใจของผู้ฝึกวิชาการต่อสู้ ความเคารพตนเองและผู้อื่น การมีสติ มีระเบียบ วินัยอีกทั้งความมีเมตตา และสิ่งสำคัญสุด คือ มีคุณธรรม
สิ่งต่างๆๆที่กล่าวมาข้างต้นนี้ จะไม่เกิดขึ้นถ้าไม่มีการฝึกฝนทางร่างกายและจิตใจอย่างถูกต้อง เทควันโดเป็นวิถีของการดำเนินชีวิต หรือเป็นวิถีชีวิตอีกแบบหนึ่ง ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่างในชีวิตของผู้ฝึกเทควันโด นั่นคือ ใช้เป็นทั้งกีฬาเพื่อการออกกำลังกาย ใช้เป็นทั้งศิลปะในการต่อสู้ป้องกันตัว ใช้ควบคุมอารมณ์ทางจิตใจและใช้ควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกาย ใช้เป็นปรัชญาในการดำเนินชีวิต ทุกๆอย่างที่กล่าวมา มีอยู่พร้อมสรรพในวิชาการต่อสู้หนึ่งเดียวนี้ คือ เทควันโด
การเริ่มฝึกฝนเทควันโดในเด็ก (ตั้งแต่ 4 ขวบ – 10 ขวบ) จะมีประโยชน์ต่อตัวเด็กเองดังนี้

1. พัฒนาเรื่อง การทรงตัว เพราะเมื่อกำลังยกขาเตะ เด็กจะยืนเพียงขาเดียว

2. พัฒนาเรื่อง ความยืดหยุ่น และ ความคล่องตัว เรื่องจาก เทควันโด เน้นเตะสูง และการหมุนตัวเตะ

3. พัฒนาเรื่อง กล้ามเนื้อมัดใหญ่ และระบบข้อต่อ เนื่องจากต้องกระโดด ต้องเตะ ต่อย มือ เท้าต้องกระทบเป้าเตะ ส่วนระบบข้อต่อได้จากการปัด การหมุนข้อมือ หมุนตัว

4. พัฒนาเรื่องระบบการหายใจ และช่วยพัฒนาระบบเผาผลาญอาหาร เพราะเป็นกีฬาที่ต้องการเคลื่อนไหว และต่อเนื่อง เคลื่อนที่เร็ว

5. เสริมสร้างความเชื่อมั่น และบุคลิกภาพ รวมทั้งพัฒนาเรื่อง การอยู่ร่วมกับผู้อื่น

ส่วนผู้ใหญ่ที่ฝึกฝนเทควันโด มีประโยชน์ ดังนี้

1. เป็นการป้องกันตัว ไม่ว่าจะเป็นเพศชาย หรือ เพศหญิง

2. ทำให้ร่างกายเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่ว มีความยืดหยุ่น ข้อต่อต่างๆ มีการเคลื่อนไหว

3. ทำให้ระบบต่างๆ ของร่างกายทำงานได้ดีขึ้น เช่น ระบบย่อยอาหาร ระบบหายใจ และหัวใจสูบฉีดเลือดได้ดี

4. ทำให้ไม่เหนื่อยง่าย กระตือรือร้น สุขาพร่างกายดีขึ้น สุขภาพจิตดีขึ้น

การฝึกฝนวิชาการต่อสู้ เทควันโด ถ้าในอดีต จะเน้นเรื่องต่อสู้จริงไม่ว่าจะเป็นเรื่องความเร็ว และความหนักในการต่อย เตะ จะต่างกับในปัจจุบัน ที่กลายเป็นกีฬา มุ่งเน้นในการทำคะแนนเมื่อปะทะ และเลี่ยงไม่สู้เมื่อทำคะแนนได้แล้วแต่มีอยู่สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนแปลงนั่นคือ สายที่ผูกเอว
เทควันโด แบ่งขั้นของผู้ฝึก ออกเป็นขั้นต่างๆ โดยสายที่ผูกเอว ดังนี้

1. สายขาว  (WHITE) ความว่างเปล่า

2. สายเหลือง (YELLOW) ธาตุทอง

3. สายเขียว (GREEN) ธาตุไม้

4. สายฟ้า (BLUE) ธาตุน้ำ

5. สายน้ำตาล (BROWN) ธาตุดิน

6. สายแดง (RED) ธาตุไฟ

หลังจากสายแดง ก็เลือนขึ้นเป็นสายดำ (BLACK BELT) สายดำยังแบ่งระดับต่ออีกเป็น สายดำ ดั้ง (DAN) 1, ดั้ง 2, ดั้ง 3 เรื่อยขึ้นไปจนถึงดั้ง 9